Lang niets van me laten horen… en dat werd hoog tijd! Want wat ben ik allemaal aan het doen? Nou — meer dan ik soms zelf kan bijhouden. Tijd voor een frisse update uit mijn schrijf- en illustratieleven.
Kinderboek – Oetje, deel drie na een geweldig Soepfeest
Op 4 juli was de boekpresentatie van Soepfeest. Dat was een feest (de titel loog niet). En terwijl dat boek nog maar net de wereld in was, zat ik alweer in het volgende verhaal.
Sterker nog: deel drie is inmiddels een heel eind op weg. De titel houd ik nog even geheim — die komt later — maar ik kan alvast verklappen dat hij mooi in de lijn ligt van Nep-echt en Soepfeest. Wat je kunt verwachten? Een spannend en ook een beetje zielig Oetje verhaal, maar toch nog met genoeg humor en Oetje wijsheden en thema’’s om over na te denken of te bespreken met je kind.
Een boek bedenken is één ding. Ideeën? Die zijn er altijd. Een thema? Ook zo gevonden. Maar er vervolgens écht een boek van maken… dat is hard werken. Uren schrijven, schrappen, twijfelen en herschrijven.
Het manuscript heeft inmiddels meerdere schrijfrondes overleefd, is geanalyseerd door een geweldige professional, Maaike Molhuysen (wat spannend blijft dat toch), en daarna volgde nóg een fikse herschrijfronde. Vervolgens ging het naar de proeflezers — altijd een moment van billenknijpen. Gelukkig hadden zij maar weinig aan te merken. Na een paar kleine aanpassingen mocht mijn tekst door naar een fantastische redacteur, Bianca Nederlof, voor de laatste tekst correctie.
En nu? Nu ben ik bezig met de illustraties en het coverontwerp. Ik zei eerder dat het boek in april zou verschijnen… of dat lukt, is nog even spannend. Maar als het mei wordt, dan is dat óók al heel snel. Het komt eraan!
Prentenboek – Pannetje wil een paard!
Alsof dat nog niet genoeg is, werk ik ondertussen ook aan de illustraties voor een prentenboek. Dat schrijf ik al vaker, maar het blijft zoeken naar mijn eigen stijl binnen dit genre.
Toch heb ik een belangrijke knoop doorgehakt: ik ga niet eindeloos meer veranderen. Soms moet je durven zeggen: dit is het. Als alles volgens planning loopt, heb ik voor augustus mijn eerste prentenboek klaar. Alleen dat idee maakt me al trots.
Schrijven is bewegen
Schrijven en illustreren is fantastisch, maar ook… pijnlijk. Mijn nek, schouders en rug laten inmiddels duidelijk merken wat ze daarvan vinden.
Dus moet ik net zo hard werken aan mijn gezondheid als aan mijn boeken. Twee keer per week naar de sportschool, dagelijks wandelen en yoga-oefeningen tussendoor. En ja, tussendoor werd ik ook nog geveld door de griep .
Schrijver in de klas
Daarnaast heb ik de afgelopen tijd veel scholen bezocht voor gastlessen vanuit mijn werk als schrijver en illustrator. Met mijn illustraties, Oetjes schatkist en een leuke creatieve opdracht kwam ik in verschillende scholen en klassen (groep 3 en 4).
Het is zo leuk als kinderen enthousiast raken en vol ideeën zitten. Hun enthousiasme werkt aanstekelijk en helpt me er weer aan te herinneren waarom ik dit werk doe. Bovendien zijn hun vragen vaak geweldig. Een vraag kwam elke klas weer terug: ‘Hoe oud ben je?’ 😀
En ik was zoals elk jaar ook weer jurylid voor de voorrondes van de voorleeswedstrijd. We hebben een geweldige winnaar gekozen die onze gemeente Noordenveld gaat vertegenwoordigen in Assen. (Op 1 april, geloof ik.)
Het is een drukke tijd geweest. Soms een beetje te veel, want het is zo intensief. Maar juist daarom ben ik extra trots dat ik bijna wéér een boek heb afgerond. Wil je meer van me zien? Volg me op Instagram
Wordt vervolgd én…
Tot Oetje!
